شرکت های تجاری همیشه به موجب عقد به وجود می آیند همراه ماباشد تا این موضوع جذاب را بررسی کنیم – های ثبت

تجار و فعالان اقتصادی و بازرگانی به دو گروه عمده شامل شخص حقیقی تاجر و شخص حقوقی تاجر و شخص حقوقی تاجر تقسیم می شود. شخص حقوقی تاجر به معنی اخص، شامل شرکتهای تجاری می گردد. امروزه فعالیت تجار و بازرگانان و فعالان اقتصادی خصوصاً شرکتهای تجاری تحت نظر قانون خاص قرار گرفته اند به طوری که چنان چه اشخاص حقوقی بخواهند به فعالیت تجاری بپردازند ، می بایستی قبل از هر اقدام نسبت به تشکیل و ثبت شخصیت حقوقی خود نزد ادارات ثبت شرکت ها اقدام نمایند،و گرنه از حقوق و امتیازات مرتبط با شرکتهای تجاری نمی تواند بهره مند گردند.تجارت گروهی در جهت استفاده از ظرفیت های تجاری و بردن سود و منفعت زمانی امکان پذیر است که با ایجاد شخصیت حقوقی در زندگی اقتصادی و تجاری بتوان به نوعی اعتبار سازی عمومی و بازرگانی را ایجاد نمود.
نهاد شرکت های تجاری از قانون تجارت بلژیک و فرانسه اخذ و با تصویب اولین قانون تجارت ایران،یعنی قانون تجارت ۴-۱۳۰۳ وارد نظام حقوقی ایران شده بدون آنکه تعریفی از شرکت تجاری در این قانون و قانون جایگزین آن،یعنی قانون تجارت ۱۳۱۱ ارائه گردد.

نحوه ثبت شرکت های تجاری :

شرکت های تجاری همیشه به موجب عقد بوجود می آیند و دارای شخصیت حققی می باشند.
به موجب ماده ۵۸۳ قانون تجارت، کلیه شرکت های تجاری مذکور در این قانون شخصیت حقوقی دارند . باتوجه به ماده ۱۹۵ قانون تجارت، ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانونی ثبت شرکت ها است.

مرحوم دکتر منصور صفری در تعریف شرکت بیان نموده است ،شرکت عهدی است که به وسیله دو یا چند شخص توافق می کنند آورده هایی را به مظور تقسیم منافع احتمالی ،مشترکا مورد تجارت قرار دهند.
دکتر اسکینی نیز شرکتهای تجاری را این گونه تعریف نموده است: شرکت تجاری قراردادی است که به موجب آن یک یا چند نفر توافق میکنند سرمایه مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل می شود، ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصود خاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع وزیان های احتمالی حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند.

برای ایجاد شخصیت حقوقی از جمله شرکت ها شرایط ذیل لازم است:

۱-قصد و اراده شخصیت حقوقی: برای تشکیل شخصیت حقوقی وجود قصد و اراده لازم و ضروری است در غیر این صورت و مثلا هرگاه گوهی به منظور شرکت در یک مهمانی و یا مراسم گرد هم جمع شوند شخص حقوقی پدید نخواهد آمد.
۲-هدف دار بودن گروه: این موجود برای نیل به اهداف خاصی پا به عرصه ی وجود می گذارد و فعالیت می کند . هرگاه دسته ای از افراد یا پاره ای از اموال بدون رسیدن به هدف معینی در کنار هم قرار بگیرند شخص حقوقی تشکیل نخواهد شد. شخص حقوقی پس از زوال این هدف حیات خود را از دست می دهد بنابراین شخص حقوقی همچون شخص حقیقی آغاز و پایانی دارد
در قانون مدنی فرانسه تعریف زیر که که به ماهیت شرکت تجاری بسیار نزدیک است از شرکت ارائه شده است، شرکت عبارت است از قراردادی که به موجب آن دو یا چند نفر متعهد می شوند ،شی را در شرکت بگذارند،با این هدف که منافع حاصله از آن را بین خود تقسیم کنند.
همچنین مطابق یکی از نظرات دکترین شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هریک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارند تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند.

تفاوت شرکت های تجاری و مدنی

ساختار ، تعاریف،مبانی و ماهیت شرکت های تجاری با شرکت های مدنی متفاوت است لذا نظام حقوق شرکت ها از نظر حقوق مدنی با نظام حقوقی شرکتها از منظر حقوق تجارت متفاوت است . مطابق ماده ۵۷۲ قانون مدنی ،شرکت این گونه تعریف شده است: شرکت عبارت است از اجتماع حقوق الکین متعدد در شی واحد به نحوه اشاعه که این تعریف به نوعی به مشارکت مشابه می باشد تا به شرکت به عنوان قرارداد با قالب شکلی مشخص و معین . در قواین موخر ثبت شرکتهای مدنی نیز پیش بینی شده است . لذا تفاوت های شرکت ها ی مدنی با شرکت های تجارتی از جمله اختیاری و یا قهری بودن مشارکت یا امتزاج به شرح ذیل می باشد:

۱-شرکت مدنی یا به صورت(اختیاری) می باشد مانند اجتماع حقوق مالکین در یک عقد یا قهری،در حالی که شرکت تجاری همیشه ارادی است و مبتنی بر قرارداد بین اشخاص است.

۲-در شرکتهای تجاری معمولاً هر گونه اقدام با نظر اکثریت قابل اقدام م باشد و عده از شرکاء می تواند تصمیماتی اتخاذ نمایند که برای سایر شرکاء نیز معتبر باشد. اما در شرکت های مدنی نظر همه شرکاء ملاک عمل می باشد و اکثریت یا اقلیت نمیتوانند برای سایر شرکاء تکالیفی ایجاد نمایند.

۳- در مورد شرکت مدنی مطابق ماده ۵۷۶ طرز اداره کردن اموال مشترک تابع شرایط مقرر بین شرکاء خواهد بود و در خصوص مشارکت قهری نیز تصمیمات با اخذ نظر به اتفاق آرا شرکا است در حالی که در قانون تجارت برای هریک از انواع شرکت ها مقررات خاص شکلی و ماهوری پیش بینی گردیده است.

۴- رابطه بین اموال و آورده شرکت در شرکت های مدنی با شرکت های تجارتی متفاوت است بطوری که در شرکت تجارتی پس از ثبت شرکت شرکاء نسبت به آورده خود حق عینی نداشته و صرفا تا میزان آورده در سرمایه شرکت شریک می باشند.

۵- منظور از ایجاد شرکت تجارتی کسب سود و تقسیم آن در بین شرکاء است، در حالی که هدف شرکت مدنی همواره کسب سود نیست.

۶- شرکت تجارتی مشمول مقررات ورشکستگی است ،ولی شرکت مدنی چنین نمی باشد

مفهوم شرکت تجارتی با مفهوم بنگاه اقتصادی متفاوت است در اصطلاح علم اقتصاد بنگاه اقتصادی به مجموعه ای از عوامل تولید اطلاق می شود که تحت اقتدار یک شخص(کارفرما،صاحبکار،کارافرین اقتصادی) به منظور کسب سود کالایی را تولید میکند یا خدماتی را ارائه میدهد.بنگاه اقتصادی ممکن است فاقد شخصیت حقوقی باشد ،مالک آن نیز میتواند یک شخص حقیقی یا حقوقی باشد و موضوع آن هم ممکن است تجاری باشد یا غیر تجارتی ،بنگاه اقتصادی چنان چه در قالب موسسه یا شرکت ثبت نشود،شخصیت حقوقی ندارد و نمیتواند از امتیازات آن بهره مند شود.
بنگاه هایی که در قالب شرکت فعالیت میکنند میتوانند مسئولیت خود را محدود نمایند. اما گاه صاحب بنگاه اقتصادی تنها یک نفر است و به تنهایی امکان تشکیل شرکت در قالب های مرسوم را ندارد و به همین دلیل قوانین تعدادی از کشور ها، از جمله قانون ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۵ فرانسه که منجر به تغییر ماده ۱۸۳۲ قانون مدنی این کشور شده است ،اجازه تشکیل شرکت با یک شخص را تحت عنوان بنگاه اقتصادی تک شخص با مسئولیت داده است تا همه بنگاه های اقتصادی امکان فعالیت در قالب شخص حقوقی و محدود کردن مسئولیت خود را داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *